De onhandige dans had een grote rol in al mijn relaties. Als de een toenadering zocht, nam de ander afstand. En andersom. Ik wist dat er iets was wat mij tegenhield om vol voor mijn relaties te gaan. Maar wat? Ik had het antwoord niet.
Ik zat veel in mijn hoofd en dacht na over dingen als: Wat zou de ander denken als ik deze keuze maak? Vind de ander mij nog wel leuk? Is dit normaal? Alle keuzes die ik maakte waren daarop gebaseerd. Op wat ik dacht in mijn hoofd. Niet op mijn gevoel. Ik vroeg mezelf dus nooit af: wat wil ik? Maar dat lag er niet aan dat ik niet kón voelen, want vroeger kon ik veel meer met mijn gevoel. Ik vertrouwde er gewoon niet meer op en bedacht daardoor alles met mijn hoofd.
Dat wantrouwen was er sinds het einde van de relatie met de moeder van mijn kinderen. Want toen ik in die tijd over mijn gevoel sprak, klopte dit volgens haar niet. En op het moment dat ze de relatie beëindigde omdat er gebrek aan gevoel was, gaf dat een knauw in mijn zelfvertrouwen. Sindsdien zat er een stemmetje in mijn hoofd dat gehoord wilde worden.
Ik wilde het zo graag doorbreken, maar het lukte niet
Of ik kon het niet. In die jaren heb ik wel zelfhulpboeken gelezen en sessies gehad met een coach, maar dat hielp niet. Ik heb wel inzichten gekregen, maar zodra ik het wilde veranderen ging ik nadenken. Ik bedacht met mijn hoofd wat ik dan moest doen. Maar dat werkt niet bij mij. Ik wilde juist eindelijk eens uit mijn hoofd komen.
Toen ook mijn meest recente relatie uit ging, dacht ik: het is weer niet gelukt. Maar ik wist ook gelijk dat dit het moment was om het anders te doen.
Ik wil meer kunnen voelen en minder nadenken. En alsof het zo moest zijn, kwam ik Ilona online tegen en ik deed haar gratis liefdesscan. Toen wij daarna telefonisch contact hadden, voelde het heel goed. Ik voelde de klik die je met iemand wil hebben als je zo’n traject start. Open en veilig. Ik praatte makkelijk en deelde alles. Dus ik stapte in haar 1:1 traject, ook omdat hypnose op het onderbewuste zit, wat het mij makkelijker zou maken om meer te voelen. Mensen in mijn omgeving vonden hypnose vaag en spiritueel. Maar ik wilde dit gewoon proberen. Want ik denk ook: je kan ergens pas iets van vinden als je het gedaan hebt.
Er ontstond een soort reset
Voor de eerste sessie was ik enigszins gespannen, maar nieuwsgierigheid overheerste. Ik had me voorgenomen om het stemmetje dat gaat nadenken, minder toe te laten. We deden een soort familie opstellingen, maar dan onder hypnose. Dus hier had ik al gelijk minder om over na te denken, want ik mocht het visualiseren. Mijn kinderen, ouders en de moeder van mijn kinderen kwamen voorbij in de opstelling. Daar gebeurde iets bijzonders. Dit is ook wat ik mij later gerealiseerd heb. De moeder van mijn kinderen heb ik in de sessie verder bij mij vandaan gezet. Blijkbaar stond zij eerder nog te dichtbij, terwijl ik dacht dat zij geen invloed op mij had. Zo’n eerste sessie had dus absoluut al impact en ik was nieuwsgierig wat de rest van de sessies mij zou brengen.
De tweede sessie ging minder diep voor mijn gevoel, maar was net zo belangrijk. We keken vooral naar: hoe zou ik willen zijn en waar word ik nu door tegengehouden? Ik wilde impulsiever zijn en mij minder laten tegenhouden door wat anderen denken. Door het geremde gevoel dat ik had verder bij mij vandaan te zetten, zat ik dat ik er ook anders naar kon kijken. Ik zag ineens dat het niet nodig is om geremd te zijn en dat impulsiviteit er juist meer mag zijn. Er ontstond een soort reset.
Ik had hier nog nooit zo over nagedacht
In de derde sessie gingen we terug naar de eerste fase van het leven: van conceptie tot geboorte. Het was een heftige sessie. Hier bleek een deel van mijn behoefte aan fysiek contact vandaan te komen, want de eerste drie weken heb ik in het ziekenhuis gelegen. En toen ik geboren werd, mochten moeders daar niet bijkomen. Ik wist dit. En ja, ik heb me altijd afgevraagd hoe dit voor mijn moeder geweest moest zijn. Maar ik heb nooit nagedacht over hoe dit voor mij toen was. In deze sessie raakte het mij emotioneel, dit ging verder dan ik kon rationaliseren. Dit zorgde gelijk voor opluchting en begrip voor mezelf.
De vierde sessie was een soort wrap-up. Een herprogrammering van mijn systeem. Of zoals Ilona altijd zegt: “We pakken het probleem met de wortel en al eruit.” We creëerden een nieuwe weg en keken vooruit.
Een wezenlijke verandering zonder dat je het bewust doorhebt
Ik heb echt het gevoel alsof ik anders door het leven ga. Inmiddels denk ik bij het maken van keuzes: wat wil ik eigenlijk? En… ik was niet per se op zoek, maar tijdens het traject met Ilona kwam er iemand op mijn pad. Toen we net aan het daten waren, ging haar vader heel slecht. Die vader vond het daarom fijn om kennis te maken. Vroeger zou ik denken: o my god, nee. Ik vond ‘t doodeng als dingen ineens heel serieus werden. Maar dat gevoel was er absoluut niet. Ik voelde me juist heel rustig en oké. Eigenlijk ervaarde ik toen pas: er is echt iets veranderd.
Inmiddels hebben we een relatie, ben ik heel verliefd en merk ik ook dat ik anders ben in contact met haar. Natuurlijk probeer je de beste versie van jezelf te zijn. Maar op de een of andere manier vond ik het prima om dat niet altijd te zijn. En dit ook niet van de ander te verwachten. Dit is wie ik ben, denk ik nu. En dat vind je leuk, of dat vind je niet leuk. Daardoor kwamen wij ook sneller op een dieper niveau. Een niveau waar gevoel sprak. En ik kwam tot de conclusie dat ik me daar niet angstig, raar of opgelaten over voelde.
Ik ben verrast hoe duidelijk het verschil is
Ik ben in alles rustiger, negatieve dingen komen veel minder heftig binnen en ik denk weinig aan wat anderen vinden.
Dus mijn advies aan jou? Je kan het altijd proberen, maar ga er wel volledig in. Bij Ilona is er geen goed of fout, het is er gewoon. Vooraf kan je je deze resultaten niet bedenken, ik ook niet. Want je kan het niet verklaren. Maar weet dat je het ook niet hoeft te verklaren als het binnen 5 maanden zo’n invloed kan hebben.
Joost, 49 jaar
Nieuwsgierig naar andere mensen, actief en probeert graag nieuwe dingen uit.